سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

189

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

الإذن المتناول لجميع ذلك . و الظاهر اشتراط المعاينة على حد ما يعتبر في غيره ، و لا يتعدى إلى غيرها و إن رحما ، أو اقتصارا فيما خالف الأصل على محل الوفاق . فرع سوم [ حكم مردى كه همسرش را در حال زنا ملاحظه كند ] شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر مردى ملاحظه كند كه مردى با همسرش زنا مىكند جايز است هردو را بكشد . شارح ( ره ) مىفرماين : يعنى از نظر آنچه بين او و حقتعالى است مجاز بوده و گناهى بر او نمىباشد اگرچه در غير اين مورد از مواضع ديگر استيفاء حدّ منوط به اذن حاكم مىباشد ولى معذلك در اينجا چنين نيست . سپس مىفرماين : حكمى كه ذكر شد مشهور بين اصحاب است و در آن مخالفى سراغ نداريم مضافا به اينكه روايت نيز بر طبق آن وارد شده . شايان توجّه است كه در اين حكم فرقى نيست بين اين‌كه زوجه مرد دائمى بوده يا متعه باشد ، مدخول بها بوده يا غير مدخول بها باشد ، آزاد بوده يا كنيز باشد چنانچه در شخص زانى تفاوتى نيست بين اينكه محصن بوده يا غير محصن باشد . و دليل در تمام اين صور اذنى است كه از شارع مقدّس به ما داده شده و اطلاقش جميع اين صور را شامل مىشود البته ظاهرا شرط است كه شوهر زناى اجنبى با همسرش را با چشم خود به آن به نحوى ببيند كه در